“Islanders”

*working title

Ο φωτορεπόρτερ του Αθηναϊκού Πρακτορείου Γιάννης Κολεσίδης, μας μιλάει για το νέο φωτογραφικό του project “Islanders” και την εμπειρία του από το ταξίδι του σε νησιά της άγονης γραμμής το χειμώνα, όταν τα φώτα της τουριστικής περιόδου έχουν σβήσει.

-το project πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του α’ κύκλου του πυλώνα #incubator του iMEdD.

Το καλοκαίρι του 2007, μετά από πρόσκληση φίλων, κατάφερα να βρω ένα μικρό κενό -ανάμεσα από συνεχόμενες φωτογραφικές αποστολές -και να ταξιδέψω στην Φολέγανδρο, για να περάσω ένα τριήμερο μαζί τους. Θυμάμαι είχε γίνει ολόκληρη κινητοποίηση συναδέλφων που κάλυπταν το ναυτιλιακό ρεπορτάζ, για να μπορέσω να εξασφαλίσω εισιτήριο εν μέσω κορύφωσης της τουριστικής περιόδου.

Ντόπιοι στην Κάρπαθο – Χειμώνας

Αυτό που έμεινε έντονα χαραγμένο στη μνήμη μου είναι η αίσθηση της ανέμελης ζωής, της συνεχούς διασκέδασης, της φιλικής διάθεσης, που κυριαρχούσε στην πλατεία της Χώρας, που ήταν το σημείο συνάντησης για ντόπιους και επισκέπτες.

Σιδερένια παραδοσιακά τραπεζάκια καφενείων, γεμάτα με κόσμο, ίδια μουσική που ακούγονταν από όλα τα μικρά μπαράκια που κύκλωναν την μικρή πλατεία, γλυκιά γεύση από την ψημένη ρακί που κερνούσαν οι μαγαζάτορες.

Το Νοέμβριο του 2017, πρότεινα στο Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων όπου εργάζομαι, να ακολουθήσω μια ομάδα Ελλήνων στρατιωτικών γιατρών, που θα προσέφεραν ιατρική περίθαλψη στους κατοίκους των νησιών της άγονης γραμμής. Το πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού “Προμηθεύς”, θα ξεκίναγε από την Ελευσίνα και για μία εβδομάδα θα ταξίδευε σε έξι διαφορετικούς νησιωτικούς προορισμούς. Πρώτος σταθμός η Φολέγανδρος. Μετά από ολιγόλεπτη διαδρομή με το δημοτικό πούλμαν, φτάσαμε μπροστά από το αγροτικό ιατρείο στη Χώρα.

Ντόπιοι στην Κάρπαθο – Χειμώνας

Μου πήρε πάρα πολύ ώρα για να καταλάβω πως βρισκόμουν ακριβώς απέναντι από την πλατεία, που τόσο έντονα είχα συνδέσει με τις καλοκαιρινές μου αναμνήσεις. Έρημη, καταθλιπτική, χωρίς ίχνος ζωής.

Μόνο ο κρύος χειμωνιάτικος αέρας αντάμωνε την κυκλική πεζούλα της πλατείας και όπως την “έγδερνε” δημιουργούσε ένα υπόκωφο σχεδόν τρομακτικό σφύριγμα. Τέλεια αντίθεση του ίδιου τόπου σε δύο διαφορετικές εποχές.

Κάπως έτσι, γεννήθηκε η ιδέα να καταγράψω την ζωή, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι νησιώτες, όταν σβήνουν τα φώτα της τουριστικής περιόδου.

Ντόπιοι στην Κάρπαθο – Χειμώνας

Η “ανάγκη” μου να μάθω, τι γίνεται όταν αφήνουμε πίσω μας τους ανθρώπους και τους τόπους, που φιλόξενα μας υποδέχονται για να κτίσουμε τις υπέροχες αναμνήσεις από τα καλοκαίρια μας. 

Αυτή την ιδέα κατέθεσα στο πρώτο κύκλο incubator του iMEdD και έτσι ξεκίνησε αυτό το υπέροχο ταξίδι αναζήτησης. Χάρη στο iMEdD ταξίδεψα στο Αγαθονήσι και συνόδεψα τον κο Γιώργο για τις εξετάσεις του απέναντι στη Σάμο, αφουγκράζοντας την αγωνία του για την έλλειψη έμπειρου γιατρού. Στην Κάρπαθο, για να πάρω μέρος στο πανηγύρι της Ολύμπου, στον μεσαιωνικό οικισμό όπου η παράδοση περνά από γενιά σε γενιά, αλλά χάνεται από την έλλειψη ανθρώπων. Στο νοτιότερο άκρο της Ευρώπης, τη Γαύδο, για να δω τον ήλιο να ανατέλλει μέσα μέσα από την θάλασσα και να συνοδέψω τους δύο μοναδικούς μαθητές στο σχολείο τους. Στην Ανάφη, για να ανέβω στον πελώριο βράχο, τον δεύτερο ψηλότερο μονόλιθο της Ευρώπης και να γνωρίσω τον υπέροχο διευθυντή του σχολείου που μαζί με λίγους νέους κατοίκους, επαναφέρουν την κοινωνική ζωή τον χειμώνα στο νησί.

Με την βοήθεια των ανθρώπων του iMEdD , η ιδέα για ένα φωτογραφικό project, μεταμορφώνεται αυτή τη στιγμή σε μια δυνατή οπτικοακουστική εμπειρία.

Με την καθοδήγησή τους, η φωτογραφία δεν χρησιμοποιείται μόνο για την καταγραφή, αλλά γίνεται το μέσο για να ακουστεί η μαρτυρία των πρωταγωνιστών της. Ο αποδέκτης της φωτογραφίας είναι ταυτόχρονα θεατής και ακροατής.

Γιάννης Κολεσίδης

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Για περισσότερες πληροφορίες, ανατρέξετε στην Πολιτική προστασίας προσωπικών δεδομένων της iMEdDΔέχομαι